Blog: Dag lange lokken

Al mijn hele leven lang laat ik mijn haar groeien, tot ik het weer zat ben en het laat afknippen.
Toen ik zwanger raakte van onze oudste was ik het ook weer eens zat en ik knipte, tot groot verdriet van mijn echtgenoot, alles eraf.
Lekker een kort koppie. Aangezien mijn man dit niks vond, besloot ik al snel om het maar weer te laten groeien.
Ik raakte zwanger van de 2e en mijn haar groeide door. Toen ik 9 maanden later zwanger was van nummer 3, werd ik het langer groeiende haar weer zat.
Het hing maar op mijn rug, ik deed het af en toe in een staart of een vlecht, maar meer ook niet.
Ik wilde tijdens mijn zwangerschap geen gezeur en de schaar ging er weer in.
Ik vond het ook wel zonde om mijn haar zomaar te laten verdwijnen en ik besloot om mijn haar te doneren.
Zo kon ik iemand blij maken met mijn lange lokken en ging het niet zomaar de prullenbak in.
Vervolgens probeerde ik weer verschillende korte kapsels uit, om het vervolgens weer te laten groeien.
Wat was mijn man blij. Zijn vrouw weer met lange haren.
Tot 3 maanden geleden het weer ging kriebelen.
Ik begon dat lange haar weer zat te worden. Het zat me in de weg.
Inmiddels was mijn haar al gegroeid tot op mijn onderrug.
Ik besloot om weer naar de kapper te gaan om mijn haar weer te laten doneren.
En dit gebeurde uiteindelijk na een maand “zeuren” bij mijn man.
Hij vond het niks dat mijn haar eraf ging ondanks dat hij het wel een mooi gebaar vond om het te doneren.
Op deze manier kan er een pruik van worden gemaakt en maak je iemand blij.

Inmiddels heb ik besloten om dit elke paar jaar te gaan doen. Als mijn haar aan de lengte voldoet die het moet zijn, knippen we het af.
Ik heb er dan geen plezier meer van, maar ik hoop dan wel iemand anders er blij mee te maken!